قهرماني سرخ هاي پايتخت در هفتمين دوره رقابت هاي ليگ برتر باشگاه هاي ايران، يكي از مهمترين اتفاقات فوتبال ايران طي ماه هاي اخير بود.
پرسپوليس در حالي ليگ 87-86 را با قهرماني پشت سر گذاشت كه از آخرين قهرماني اين تيم در ليگ سراسري باشگاه هاي ايران 6 سال مي گذشت و به همين جهت با توجه به سابقه پرسپوليس بزرگ در سطح اول فوتبال ايران و بي سابقه بودن اين ميزان دوري از قهرماني براي اين تيم محبوب پايتخت، امسال فشار فوق العاده اي از سوي هواداران پرشمار پرسپوليس بر كادر فني و بازيكنان و عوامل باشگاه وجود داشت و در واقع پرسپوليسي ها تشنه جام قهرماني رقابت هاي ليگ بودند و بالاخره به اين هدف رسيدند.
تاريخ باشگاه پرسپوليس نشان داده كه در تمامي ادوار فوتبال ايران از زمان آغاز اولين دوره مسابقات ليگ سراسري فوتبال ايران تحت عنوان جام تخت جمشيد در زمان قبل از انقلاب اسلامي گرفته تا دهه 70 و مسابقات جام آزادگان، پرسپوليس بدون استثناء هر سال در يكي از رتبه هاي اول، دوم يا سوم ليگ سراسري ايران قرار داشته است. پس از آن هم در سال 80 پرسپوليس قهرمان اولين دوره ليگ برتر باشگاه هاي ايران شد و در سال 81 نيز به مقام سوم رسيد اما حدفاصل سال هاي 82 تا 84 بدترين عملكرد تاريخ باشگاه پرسپوليس بود. در سال 82 پرسپوليس با بگوويچ به مقام پنجم ليگ برتر رسيد، در سال 83 با راينر سوبل آلماني چهارم شد و در ليگ 84 ضعيف ترين كارنامه تاريخ باشگاه رقم خورد و سرخ پوشان پايتخت در مكان نهم جدول ليگ جاي گرفتند. رتبه اي كه هرگز در تاريخ باشگاه بزرگ پرسپوليس سابقه نداشت و موجب خشم هواداران ميليوني پرسپوليس شد. در سال 85 اما با تغييرات عمده اي كه در كادر فني و بازيكنان تيم ايجاد شد پرسپوليس رفته رفته شكوه گذشته را بازيافت و با هدايت مصطفي دنيزلي در مكان سوم ليگ 85 قرار گرفت تا اينكه در سال 86 تيم به واقع كامل افشين قطبي با اقتدار و با وجود كسر 6 امتياز به مقام قهرماني ليگ برتر دست يافت. اين قهرماني به جهت همان نزول بي سابقه پرسپوليس در چند سال گذشته شايد شيرين ترين قهرماني تاريخ ارتش سرخ پايتخت باشد.
پرسپوليس با اين عنوان به نهمين قهرماني خود در مجموع ادوار ليگ سراسري باشگاه هاي ايران دست يافت تا همچنان در صدر پرافتخارترين تيم هاي ايراني پيشتاز باشد.
قهرماني پرسپوليس نه تنها براي هواداران ميليوني اين باشگاه، بلكه براي فوتبال ايران سودمند است چراكه سرخ هاي پايتخت به مدد هواداران پرشمار خود در ليگ حرفه اي باشگاه هاي آسيا در ورزشگاه آزادي قادر به شكست هر تيمي خواهند بود و هر تيم آسيايي در اين ورزشگاه مقابل يكصد و بيست هزار سرخ پوش خواهد لرزيد و چاره اي جز تسليم نخواهد داشت.
استقبال بي سابقه هواداران پرسپوليس از ديدار آخر اين تيم مقابل سپاهان و پر شدن ورزشگاه پيش از ساعت 12 ظهر و بازگشت ده ها هزار نفر به منازل پس از اين ساعت، بار ديگر ثابت كرد كه سرخ هاي پايتخت كه به گواه آمار كنفدراسيون فوتبال آسيا پرطرفدارترين تيم آسيا پس از داليان چين هستند، از پتانسيلي فوق العاده براي كسب افتخار براي فوتبال ايران در ميادين بين المللي برخوردارند.
نكته اي كه نبايد فراموش كرد اين است كه اگرچه پرسپوليس با بهره گيري از شاه مهره هاي با تجربه اي همچون كريم باقري، عباس آقايي، پژمان نوري، حسين كعبي، محمد نصرتي، سپهر حيدري، محسن خليلي، حسين بادامكي، نيكبخت واحدي، فرزاد آشوبي به عنوان قهرماني دست يافت اما اين تيم ضمن حفظ مهره هاي كليدي به جذب بازيكنان كارآمد جديد براي موفقيت در عرصه آسيايي نيازمند است و البته به نظر مي رسد با توجه به وعده هاي رياست سازمان تربيت بدني در مورد كمك ويژه براي فصل آينده كه سال حضور در آسياست، پرسپوليس در فصل نقل و انتقالات مشكل چنداني نداشته باشد.
قرعه كشي مرحله نهايي رقابت هاي فوتبال قهرماني جوانان زير 19 سال 2008 آسيا كه در واقع مسابقات مقدماتي جام جهاني جوانان سال 2009 محسوب مي شود، هفته گذشته در شهر دمام عربستان برگزار شد و 16 تيم برتر آسيا حريفان خود را شناختند.
تيم ملي جوانان ايران كه آبان ماه 86 با غلبه بر حريفان دور مقدماتي به مرحله نهايي راه يافته است، در يكي از دشوارترين گروه هاي اين رقابت ها جاي گرفت تا راه سختي براي كسب جواز صعود به رقابت هاي جام جهاني جوانان در پيش داشته باشد.
جوانان ايران به همراه عربستان، ژاپن و يمن در گروه اول اين مسابقات به رقابت خواهند پرداخت. شايد مهم ترين حريف ايران در اين گروه تيم عربستان باشد، زيرا گذشته از اينكه آنها يكي از قدرت هاي فوتبال آسيا به حساب مي آيند، ميزباني اين دوره از رقابت ها را برعهده دارند كه امتياز ويژه اي براي آنها در پي خواهد داشت. ژاپن نيز به عنوان يكي از كشورهاي درجه اول فوتبال آسيا، احتمالا يكي از مدعيان اصلي اين گروه خواهد بود و شايد كم شانس ترين تيم گروه تيم ناشناخته يمن باشد.
با توجه به اينكه اين مسابقات با شركت 16 تيم و در 4 گروه 4 تيمي برگزار خواهد شد، از هر گروه دو تيم به مرحله يك چهارم نهايي صعود خواهند كرد و تيم هاي پيروز آن مرحله با رسيدن به مرحله نيمه نهايي به عنوان 4 تيم برتر آسيا، راهي رقابت هاي سال 2009 جام جهاني جوانان مي شوند كه اين دوره به ميزباني كشور مصر برگزار خواهد شد.
خوشبختانه مسئولان فوتبال ايران، اين دوره جهت آماده سازي تيم جوانان براي حضور موفق در رقابت هاي قهرماني آسيا تدارك ويژه اي ديدند و اردوهاي متعددي در كشورهاي مختلف برپا خواهد شد و تيم ايران در تورنمنت هاي مختلفي شركت خواهد كرد تا شايد امسال جوانان كشورمان با درخشش در مسابقات قهرماني آسيا و قرار گرفتن در جمع 4 تيم برتر، مجوز شركت در مسابقات جام جهاني جوانان سال 2009 را كسب كنند.
گفتني است، مسابقات قهرماني جوانان زير 19 سال آسيا، از تاريخ 10 تا 24 آبان ماه امسال به ميزباني عربستان برگزار خواهد شد.
ماه ها بود كه در محافل خبري و ميان اهالي فوتبال، به صورت جسته و گريخته شايعه احتمال جريمه 6 امتيازي باشگاه پرسپوليس از سوي فيفا، به جهت عدم پرداخت بدهي رافائل - بازيكن سابق باشگاه - شنيده مي شد.
اين شايعه آنقدر براي مردم تكراري شده بود و دائم از سوي مسئولان باشگاه تكذيب مي شد كه كمتر كسي تصور مي كرد، به واقع چنين جريمه اي به صورت رسمي از سوي فيفا در نظر گرفته شود، اما اين اتفاق رخ داد و جامعه فوتبال ايران را بهت زده كرد.
اين جريمه 6 امتيازي موجب شده است، اين روزها سوالات زيادي در اذهان اهالي فوتبال، به خصوص هواداران پرشمار تيم پرسپوليس نقش بندد، اما متاسفانه هيچ يك از مسئولين پاسخگوي ابهامات موجود نيستند و مديران فعلي و سابق، هر يك به شكلي از پاسخ به سوالات مي گريزند و مسئوليت را متوجه ديگري مي دانند!
شايد با وضعيت پيش آمده اولين سوالي كه به ذهن يك هوادار پرسپوليس خطور مي كند، اين باشد كه چرا پس از گذشت حدود دو سال از كنار گذاشتن بازيكني به نام رافائل و شكايت وي به فيفا، بدهي اين بازيكن و شركت ترانسفر كننده كه در مجموع بيش از مبلغي معادل 200 ميليون تومان نبود، پرداخت نشد تا از چنين جريمه تلخي كه هرگز از ياد علاقه مندان پرسپوليس نخواهد رفت، جلوگيري شود؟
مسئولين باشگاه پرسپوليس كه به جز دلايل فني، ابتلاء به ويروس هپاتيت را عامل اصلي كنار گذاشتن رافائل ذكر مي كنند، چرا پس از حكم فيفا كه ناقل بودن اين ويروس را در توجيه عدم پرداخت بدهي موجه ندانسته بود، اينقدر تعلل كردند و با وجود هشدارهاي فيفا به كسر امتياز، ماه ها فرصت را از دست دادند و مشغول پي گيري بي نتيجه موضوع از طريق وكيل حقوقي و دادگاه عالي ورزش شدند؟
در شرايطي كه واضح بود نهايتا مي بايد اين بدهي پرداخت شود، اما پرداخت بدهي تا آخرين مهلتي كه فيفا تعيين كرد از سوي مسئولين باشگاه صورت نگرفت تا چنين نتيجه اي براي هواداران ميليوني پرسپوليس در پي داشته باشد.
اما سوال ديگر اين است كه چرا سازمان تربيت بدني طي اين مدت طولاني اقدامي صورت نداد؟ مگر نه اينكه اين سازمان، متولي اصلي باشگاه پرسپوليس و ناظر و مسئول عملكرد هيئت مديره و مدير عامل اين باشگاه است؟
به واقع چرا مسئولين سازمان با وجود اينكه خود اعضاي هيئت مديره باشگاه پرسپوليس را تعيين مي كنند و مسئول اقدامات اين گروه هستند، در اين مورد و موارد مشابه اجازه مي دهند كار به اينجا كشيده شود كه فيفا باشگاه پرسپوليس را مورد چنين جريمه اي قرار دهد؟
اين درست است كه سازمان تربيت بدني پس از كسر امتياز پرسپوليس و جهت پيش گيري از جريمه هاي سنگين تر فيفا، مستقيما به پرداخت جريمه رافائل اقدام كرد، اما اين اقدام جز نوش داروي پس از مرگ سهراب نبود.
ابهام موجود اين است كه سازمان، به عنوان مسئول اصلي باشگاه، چرا تصميمات مدبرانه و به موقع اتخاذ نمي كند؟
جالب است كه مسئولين سازمان تربيت بدني، همواره دم از حمايت تيم ملي مي زنند و مدعي هستند موفقيت تيم ملي موجب خرسندي مردم مي شود و از آنجا كه چشم مردم به فوتبال دوخته شده و فوتبال دغدغه ملي است، اينان هرچه مي كنند براي سربلندي تيم ملي و در نتيجه شادي دل مردم است!
اما حال، آقايان مي بايد پاسخ دهند كه مگر هواداران تيم ملي كدام مردم هستند؟ براي شادي دل چه كساني تلاش مي شود؟ مگر نه اينكه هواداران و حاميان تيم ملي ايران از ميان همين طرفداران پرسپوليس هستند؟
چه كسي مي تواند محبوبيت ميليوني باشگاه پرافتخار پرسپوليس را ناديده بگيرد؟ باشگاهي كه نامش همواره به عنوان پرطرفدارترين تيم ايران و آسيا مطرح بوده و در كنار تيم ملي ايران، در اعماق دل ميليون ها ايراني جاي دارد.
باشگاهي كه بي ترديد رنگ و بوي تيم ملي دارد، نامش يادآور و نماد فرهنگ و تمدن كهن ايران زمين، رنگ سرخش، رنگ غالب در پرچم ايران اسلامي و پرورش يافتگان در اين باشگاه در تمامي ادوار فوتبال ايران، جزء نوادر و افتخارات ورزش اين مرز و بوم بوده اند.
با توجه به اين جايگاه و در واقع ارزش معنوي فوق العاده باشگاه مردمي پرسپوليس، برند اين باشگاه داراي ارزشي غير قابل تخمين است و كارشناسان اقتصادي و فعالان بازار سرمايه به سبب اين ميزان محبوبيت باشگاه پرسپوليس، از قيمت گذاري روي برند اين باشگاه عاجزند!
اما چرا مسئولين سازمان قدر پتانسيل عظيم اين باشگاه پرطرفدار را نمي دانند و دل هواداران ميليوني پرسپوليس را اينگونه آزرده مي كنند؟
چرا باشگاهي كه ظرفيت جذب چندين ميليارد درآمد سالانه را دارد، اينك با بدهي 12 ميلياردي داخلي و خارجي دست و پنجه نرم مي كند و كمكي هم از سوي سازمان جهت رفع اين دغدغه ها صورت نمي گيرد؟
اين ها سوالاتي است كه سال ها است در ذهن اهالي فوتبال ايران موج مي زند!
حال كه سرخ هاي پايتخت، با وجود تمامي مشكلات كوچك و بزرگ به لطف حمايت بي دريغ مردم، پس از چند سال در كورس كسب عنوان قهرماني ليگ برتر قرار گرفته اند و فرصت مناسبي براي راهيابي به مسابقات ليگ قهرمانان آسيا و در نتيجه شادي دل ميليون ها ايراني دارند، چرا بايد با عدم تدبير مسئولين با چنين شرايطي مواجه شوند كه با كسر 6 امتياز، وضعيت تيم در صدر جدول متزلزل گردد و نگراني ميان مردم ايجاد شود؟
مطمئنا اگر در پايان فصل، سرخ ها موفق به كسب عنوان قهرماني و صعود به ليگ قهرمانان آسيا نشوند، مردم هرگز عاملين مشكلات باشگاه را نخواهند بخشيد!
حساس ترين ديدار هفته بيست و يكم رقابت هاي ليگ برتر فوتبال ايران، بين تيم هاي پرسپوليس و پيكان كه با نمايشي زيبا از سوي شاگردان افشين قطبي همراه بود، با پيروزي دو بر يك سرخ هاي پرطرفدار پايتخت پايان يافت.
اين بازي كه تحت تاثير شعار تماشاگران پرتعداد كه فرياد مي زدند « 6 امتيازم كم ميشه، بازم قهرمان ميشه» رنگ و بوي ديگري گرفته بود، سه امتياز شيرين را براي پرسپوليسي ها به همراه داشت، تا اين تيم در روز درخشش ماته دراگچويچ مهاجم ارزشمند كروات بار ديگر بر صدر جدول رقابت هاي ليگ برتر تكيه زند.
آنچه در ديدار امروز بيش از هرچيز جلب توجه مي كرد، نيمكت نشيني محسن خليلي، بهترين گلزن اين فصل سرخ ها بود. با اين وجود خليلي در نيمه دوم و پس از ورود به زمين باز هم نقش مهمي در پيروزي ارتش سرخ ايفا كرد و گل دوم و پيروزي تيم را به ثمر رساند.
با توجه به درخشش ماته در اين ديدار و همچنين نيمه دوم بازي مقابل ابومسلم، همچنين با در نظر گرفتن نقش موثر محسن خليلي در تركيب پرسپوليس، اين احتمال وجود دارد كه در ديدارهاي آينده قطبي به جاي سيستم 1-3-2-4 از شيوه 2-4-4 استفاده كند تا هر دو مهاجم تواناي خود يعني ماته و خليلي را همزمان به زمين بفرستد.
در آن صورت نيكبخت به عنوان هافبك چپ ايفاي نقش خواهد كرد، اما در مورد دو پست ترديد وجود خواهد داشت كه از ميان فرزاد آشوبي، عباس آقايي و حسين بادامكي كداميك در كنار كريم باقري به عنوان هافبك مياني بازي خواهد كرد، كداميك هافبك راست خواهد بود و كدام ناچار روي نيمكت ذخيره ها خواهد نشست؟
معادلات وقتي پيچيده تر مي شود كه مي دانيم حسين كعبي از هفته بيست و سوم اجازه همراهي تيم پرسپوليس را خواهد داشت و احتمالا هافبك راست ثابت سرخ ها خواهد بود، به اين ترتيب يكي ديگر از بزرگان پرسپوليس هم چاره اي جز نيمكت نشيني نخواهد داشت!
به هر حال آنچه مسلم است، پرسپوليس از وجود بازيكنان متعدد و كارآمد سود خواهد برد و در تثبيت جايگاه قهرماني اين تيم، وجود چنين بازيكنان با قابليتي نقشي مهم خواهد داشت، اما نكته قابل تامل آن است كه قرعه نيمكت نشيني به نام كدام يك از بزرگان ارتش سرخ خواهد افتاد؟
تفاوت شهرت و محبوبيت موضوعي بوده كه همواره پيرامون پديده هاي مهم اجتماعي از جمله فوتبال مطرح شده است.
بارها شنيده ايم كه فلان شخص پرافتخار و مشهور است اما محبوب نيست، در مقابل فرد ديگري محبوب قلب هاست در حالي كه دوران فراز و نشيب زيادي را هم طي زندگي حرفه اي خود طي كرده است!
در واقع موضوع مورد توجه، عدم ضرورت ارتباط مستقيم ميان شهرت و محبوبيت بوده است.
جامعه شناسان ورزش، با مطالعه در تفكر و ارزش هاي حاكم بر طرفداران فوتبال و علل محبوبيت يا عدم محبوبيت بازيكنان، به شناسايي معيارها، چارچوب ها و شروط لازم جهت پيمودن مسير شهرت تا محبوبيت پرداخته اند.
اما در جامعه ايراني گاهي مسائلي غير قابل پيش بيني و خارج از چارچوب شناخته شده جامعه شناسان رخ مي دهد، كه شايد هم تا حدود زيادي از حس نوستالژيك قوي اجتماع ناشي مي شود.
سال ها بود كه گفته مي شد، علي دايي فوتباليست سرشناس و پرافتخار ايران، عليرغم كسب اعتبار جهاني و جايگاه خاص بين المللي، در مقايسه با برخي بازيكنان ايراني كه به لحاظ افتخارات در سطح خيلي پائين تري هم قرار دارند، از محبوبيت چنداني ميان هواداران عامه برخوردار نيست.
دايي كه سال ها مهاجم شماره 10 تيم ملي فوتبال ايران و چند سال عضو تيم پرطرفدار پرسپوليس بود، با وجود به ثمر رساندن بيش از 100 گل براي تيم ملي و كسب عنوان آقاي گلي همراه پرسپوليس، هيچگاه به بازيكن محبوب و اسطوره هواداران تيم ملي و سرخ هاي پايتخت تبديل نشد.
حال پس از گذشت نزديك به دو سال از خداحافظي علي دايي از عرصه ملي، در شرايطي كه مهاجمان تيم ملي ايران در چند بازي گذشته خود، هرگز موفق به گلزني نشده اند، هواداران ايراني، بيش از هر زمان ديگر دلتنگ حضور موتور گلزني سال هاي نه چندان دور فوتبال ايران گشته اند.
در بازي ايران مقابل سوريه، هزاران تماشاگر حاضر در ورزشگاه آزادي، در دقايق پاياني مسابقه، هنگامي كه بار ديگر تيم محبوب خود را از رسيدن به گل عاجز ديدند، به تشويق علي دايي پرداختند. فرياد نام علي دايي در حالي گوشه گوشه آزادي را پر كرده بود، كه وي حتي در اوج دوران درخشش در تيم ملي و پرسپوليس، اينچنين از سوي هواداران تشويق نمي شد!
اين حركت تماشاگران فوتبال، اين سوال را در ذهن نگارنده ايجاد مي كند كه چرا دايي «حالا» تشويق مي شود؟!
